หลังจากห่างหายจากการเขียนบทความไปนาน วันนี้เลยขอหยิบยกเอาเรื่องใกล้ตัวที่ต้องทำกันเป็นประจำมาเล่าให้ฟังนะครับ เริ่มแรกต้องย้อนกลับไปสมัยยังเอ๊าะๆ เริ่มทำงานใหม่ๆเมื่อซักหกเจ็ดปีที่แล้ว จำได้ดีเลยว่าเริ่มทำเทสโปรเจคแรกเนี่ย ทาง Project Manager ก็จะบอกให้เรามา Estimate ว่าโปรเจคนี้จะใช้เวลาทำเทสเท่าไหร่ เอาหล่ะสิ ทำยังไงดีหล่ะทีนี้ ตอนนั้นสิ่งที่มีอยู่ในมืออยู่อย่างเดียวคือ requirement list ซึ่งก็เพิ่งเคยเห็นมันมาแค่สองวัน ยังไม่ได้ทำความเข้าใจและเรียนรู้กับมันซะด้วยว่าrequirementแต่ละตัวมันมีอะไรบ้าง พอถึงเวลาประชุมสรุป estimation ตัวเลขที่ออกไปจากปากตอนนั้นคือ 2 อาทิตย์ครับ ซึ่งตัวเลขนี้ได้ออกมาจากการนั่งเทียนครับ นั่งเทียนล้วนๆ คำว่านั่งเทียนในที่นี้คือการนั่งหลับตา ปล่อยสมองให้ว่างเปล่าแล้วตัวเลขหรือข้อมูลอันนึงจะโผล่แว๊ปเข้ามาในสมองของเราทันที หลังจากนั้นก็ลืมตาแล้วเอาตัวเลขนั้นหล่ะมาใช้ (คำว่านั่งเทียนนี้สามารถใช้กับ tester ที่ต้องออกแบบเทสเคสโดยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ไม่มีเทคนิคด้วยนะครับ หึๆๆ) ทีนี้เรามาลองสรุปข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้นจากคำว่า 2 อาทิตย์ที่พูดไปเมื่อเจ็ดปีที่แล้วกันดีกว่าว่าความผิดพลาดหลักๆที่เกิดขึ้นจากการนั่งเทียนนั้นมีอะไรบ้าง