แต่นแต๊น…..วันนี้เป็นฤกษ์งามยามดีที่จะขอนำเสนอความจริงที่ถูกปิดบังมานานในวงการ Software ฮิฮิ แต่คิดว่าน่าจะมีบางคนพอรู้ความจริงเรื่องนี้ อยู่บ้างแล้ว พอดีเข้าไปเจอกระทู้ใน web ที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง ซึ่งอ่านแล้วรู้สึกว่าเป็นการตีแผ่ที่กระจาย กระจ่างแจ้ง ดีจริงๆ เลยอยากเอามาเผยแผ่ได้อ่านกันขำ ๆ แต่ก็มิได้นำพา….

ที่มา : http://www.thaimacdev.com

ขอชี้ชัดๆ กันเป็นข้อๆเลยน่ะค่ะ….

รูปที่1: ลูกค้าอยากจะได้โปรแกรมอะไรซักอย่าง ก็เลยอธิบายให้กับ Project Leader ฟัง (ชิงช้าสามที่นั่ง)

รูปที่2 : อีตา Project Leader ดันไปเข้าใจว่าลูกค้าอยากได้อย่างงี้ (แกว่งไม่ได้ ทำได้แค่นั่งพิงต้นไม้)

รูปที่3 : อีตา System Analyst ฟังจาก Project Leader มาดันดีไซน์ออกมาเป็นแบบนี้ (แก้ปัญหาชิงช้าแกว่งไม่ได้ ด้วยการดัดแปลงแบบขอไปที)

รูปที่4 : ไอ้โปรแกรมเมอร์ดันเขียนชุ่ยๆออกมาเป็นแบบนี้ (แล้วตูจะแกว่งยังไงฟระ)

รูปที่5 : อีตา Business Consult ก็ดันโม้กะลูกค้าซะเต็มที่เลย ว่าโปรแกรมที่ท่านสั่ง มันจะทำได้ขนาดนี้ครับท่าน (ล่อเก้าอี้โซฟาพระราชทานกันเลย)

รูปที่6 : และนี่คือร่างเอกสารของโปรแกรมที่ทำมา (โล่งโจ้ง เพราะไม่มีใครอ่าน)

รูปที่7 : แต่จริงๆไอ้ที่ติดตั้งไป มันทำได้แค่นี้เอง (เหลือเชือกแค่เส้นเดียวเนี่ยนะ)

รูปที่8 : แต่ลูกค้าโดนคิดตังค์ไปขนาดนี้ (สั่งชิงช้า โดนคิดเงินเท่าสร้างสวนสนุก)

รูปที่9 : แถม Support ยังเหลือแค่นี้ (มีแต่ตอ)

รูปที่10 : ซึ่งจริงๆแล้ว ลูกค้าต้องการแค่เท่านี้เอง (ฮ่าๆๆๆๆๆๆ​)

“ฝากไปถึงทีมนักพัฒนาโปรแกรมทุกท่านนะครับ ว่า แทนที่จะยัดความอลังการแต่เพิ่มความเข้าใจต่อความต้องการที่แท้จริง ของลูกค้าท่านจะดีกว่านะครับ ผมไม่อยากเห็นใครเสียเงินสร้างสวนสนุกกันบ่อยๆครับ อิอิ” คำกล่าวของเจ้าของกระทู้…. แต่ก็มิได้นำพาน่ะจ๊ะ

ที่มา: แบไต๋ ไฮเทค!! 2.0